Hakuna matata, vidogo Kithaka!

miejsce znalezienia Kithaki

„Nie martw się, maleńki Kithako” (suahili)

Kithaka jest  samcem, który znajduje się w słoniowym żłobku w Nairobi. Został osierocony w godzinach porannych 20 listopada 2011. Prawdopodobnie matka pozostawiła go, kiedy ją i jej stado wypędzono z obszaru osadnictwa w pobliżu placówki Ruiri w dolnej części lasu Imenti. Cielę w poszukiwaniu swojej rodziny zawędrowało do sąsiedniej wsi, skąd uratowali je Rangersi z Kenya Wildlife Service. Ze względu na trudny teren i gęsty las połączenie go z jego stadem okazało się niemożliwe. Powiadomiono Naczelnego Strażnika Parku Mount Kenya i maluch został przewieziony na lotnisko Lewa. Stamtąd przetransportowano go do żłobka w Nairobi. Do ośrodka Sheldrick Wildlife Trust przybył w ulewnym deszczu, po zmroku.

powyzej dwoch centymetrow samo odpada :)
Kithaka przewodzi

Miał nie więcej, a może nawet mniej, niż tydzień w dniu przyjazdu. Tylne strony uszu były jeszcze miękkie i różowe. Najważniejsze tego dnia było aby nauczył się pić mleko z siarą z butelki, aby pobudzić jego system immunologiczny. Kithaka jest absolutnie uwielbiany przez starsze sieroty w przedszkolu. Szczególnie opiekują się nim samice, zarówno w czasie spacerów, jak i po powrocie do ośrodka. Tano bacznie obserwuje malca gdy ten wróci do swojego boksu, gdyż śpi zaraz obok niego i bacznie czuwa przy drzwiach. Jest jego przyszywaną starszą siostrą i czuje się za niego odpowiedzialna.

dzien dobry!
Tano sprawdza, czy u Kithaki wszystko w porzadku

Pod koniec 2011 roku wyrżnęły mu się trzy spośród czterech zębów trzonowych. A teraz, na początku lutego coraz mniej wskazuje na jego traumatyczne losy, Kithaka fantastycznie asymiluje się z całym stadem. Pije mleko regularnie, w małych ilościach. Razem ponad 33 litry dziennie!

To zaskakujące jak nasz maleńki słoń swoim zachowaniem przypomina małe dziecko. Czasem jest naburmuszony i głośno trąbi, czasem nas zaczepia trąbą i zachęca do zabawy, czasem zaś od razu idzie spać, zmęczony po całym dniu. W dniu naszego przybycia do ośrodka zostałyśmy matkami zastępczymi Kithaki, w związku z czym codziennie odwiedzamy sierociniec aby doglądać naszego malca. To fantastyczne uczucie, kiedy zdajemy sobie sprawę, że Kithaka ma szansę na powrót do dzikiej przyrody!

w glebokich warstwach skóry słoni znajdują się proprioreceptory, które umożliwiają zwierzętom odbieranie sygnałów z dużych odległości
Reklamy

2 thoughts on “Hakuna matata, vidogo Kithaka!

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s